Shane Claiborne maakt gebruik van inzichten van mensen als Harvey (Another City), Yoder (Politics of Jesus) en Hauerwas (Resident Aliens) en komt tot de politiek religieuze uitspraak dat er nieuwe monastieke gemeenschappen nodig zijn in de door “The Empire” verlaten gebieden. “Empire” staat hier in de bijbelse lijn Egypte, Babylon, Griekenland, Rome…

In de VS is het “verlaten gebied” direct zichtbaar, in Nederland minder. Wij kennen zelfs voor de grootste achterstandswijken een politieke inzet. Kiezen Nederlanders dus vanuit hun christelijke overtuiging voor een achterstandswijk, dan is dat zeer goed, maar niet vanwege Claiborne’s argument. Het is geen “verlaten” gebied.

Nederland is een handels en doorvoer land. Wij zijn op wereldhandelsgebied een groot “Empire”. Misschien niet vergelijkbaar met Egypte en Rome, maar wel met Phoenicie, de handelaren uit de antieke wereld met wereldsteden als Tyrus en Sidon, zeg maar Rotterdam en Amsterdam van de oudheid. Wat heeft de bijbel daar over te zeggen?

Onze “verlaten gebieden” bevinden zich meestal in het buitenland. Wij dumpen ons vuil in de derde wereld, verbouwen onze bloemen in Kenia of China, zijn 2e wereldimporteur van soja in de hele wereld, hebben enorme grootschalige intensieve landbouwbedrijven, zijn de grootste cacao importeur etc. En dan zeggen we nog niets over ons verleden in slavenhandel en de huidige seks-industrie en mensenhandel.

Wij zijn misschien wel de grootste moderne slavenhandelaren. Alleen gebeurt het via “officiële” rechts- en handels systemen. Het gebeurt achter gesloten deuren, in kantoorgebouwen, door graaiende zakkenvullers uit de financiële wereld. Door politici die dit mogelijk maken. Maar uiteindelijk vooral door een domme massa Nederlanders die de wereld zien als een grote arena die enkel noodzakelijk is voor de bevrediging van de eigen behoeften. Wij zijn zelf slaafse consumenten. Nederlanders: de meest tragische soort die er momenteel op de aardbodem rondloopt…

Willen we dus iets van claiborne’s nieuwe mensheid en nieuwe wereld zien in onze context, dan zullen we monastieke regels voor echte christelijke gemeenschap nodig hebben die iets zeggen over globale en lokale situaties. Niet alleen “wonen” in verlaten gebieden (als wij Nederlanders dit serieus nemen moeten we emigreren naar Brazilie of zo…), maar ook de verlaten gebieden in ons gedrag aanpakken. Het gaat over ons consumptisme, onze waarden, onze tijdbesteding, ons sociale leven, de bedrijven en overheidsinstellingen waar wij voor werken en waar we op stemmen.

Ik stel voor geen halve maatregelen, maar een diepgaande verandering!